Circulair Textiel: twee routekaarten, één keten

Twee analyses van de textielketen naast elkaar: welke rol hebben mechanische, fysische en chemische recycling? We toetsen techniek, volumes, ontwerp en vraag aan de praktijk en zoeken naar een haalbare circulaire waardeketen.

Er liggen sinds kort twee analyses van dezelfde keten, geschreven vanuit een verschillende invalshoek.

1. Het Kompas synthetisch textiel van CPNL is de uitkomst van een strategietraject met ruim 25 partijen uit de hele waardeketen. Ketenbrede scenario’s zijn doorgerekend op volumes, yields, kosten en CO2e. De kernconclusie is dat routes die het polymeer terugbrengen tot monomeer (depolymerisatie) of tot een opgeloste polymeerfractie (dissolutie) bepalend zijn voor substantieel hogere circulariteit, en dat mechanische recycling binnen een cascade ruimte heeft voor verdere groei binnen een bepaald segment, maar een duidelijke maar begrensde plaats houdt.

2. Het advies van de Textieltafel aan het kabinet (17 juni 2026) kijkt naar dezelfde keten vanuit governance en economie: twintig maatregelen rond vraagstimulering, financiering, ketensamenwerking, UPV en aanvullende regelgeving. De rode draad daar is dat de vraag naar post-consumer recyclaat niet vanzelf op gang komt en dat cruciale sorteer- en recyclingcapaciteit dreigt te verdwijnen voordat het beleid werkt.

In deze sessie leggen we beide documenten naast elkaar en toetsen we ze aan de praktijk. Drie partijen vullen de analyse in met eigen cijfers en ervaring: een mechanische recycler, een fysische/chemische recycler en een producent aan de vraagkant. De vraag die we beantwoord willen krijgen is niet welke techniek wint, maar welke plaats elke techniek inneemt in de circulaire waardeketen, welk volume welke route realistisch aankan, wat daarvoor in het ontwerp moet veranderen, en waar de vraag vandaan komt die het geheel betaalt.